วันภาษาไทยแห่งชาติ อ่าน 1553 ครั้ง | 29 ก.ค. 2556 - 17:28
สืบเนื่องจากวันนี้กูเกิ้ลแจ้งว่าเป็นวันภาษาไทยแห่งชาติเจ้าค่ะ


อิฉันก็เลยนำบทอาขยานที่ทาง momypedia จัดทำ
ไปเผยแพร่ในที่ผนังหน้าบ้านของฉันที่เฟซบุ๊ก
บรรดาเพื่อนๆของฉันสนุกกับการได้ย้อนไปวันวานที่ได้เรียนภาษาไทยกันอย่างสนุกสนาน
ติดตามได้จากบทสนทนาด้านล่างนี้เลยค่ะ

Suchart : เสน่ห์ ของภาษาไทยที่หาคำมาอ่านให้คล้องจองมีอย่างมมากมาย อันหนึ่งที่ประทับใจมากคือ
.. ดูหนูสู่รูงู งูสุดสู้หนูสู้งู
หนูงูสู้ดูอยู่ รูปงูทู่หนูมูทู
ดูงูขู่ฝูดฝู้ พรูพรู
หนูสู่รูงูงู สุดสู้
งูสู้หนูหนูสู้ งูอยู่
หนูรู้งูงูรู้ รูปถู้มูทู (จาก กาพย์ห่อโคลงประพาสธารทองแดง ของเจ้าฟ้ากุ้ง) ....

GoodKoy : จำได้บทอาขยานนี้ได้แม่นขึ้นใจค่ะพี่ Suchart Sawasdiyanont
แมวเอ๋ย แมวเหมียว
รูปร่าง ประเปรียว เป็นหนักหนา
ร้องเรียก เหมียวเหมียว ประเดี๋ยวก็มา
เคล้าแข้ง เคล้าขา น่าเอ็นดู
รู้จัก เอารัก เข้าต่อตั้ง
ค่ำค่ำ ซ้ำนั่ง ระวังหนู
ควรนับว่ามัน กตัญญู
พอดู อย่างไว้ ใส่ใจเอย......

Suchart : มีอีกบทนึงที่ชอบมา จนกลายเป็นเพลงโปรดของพี่ในเวลาต่อมา ก็คือบทนี้ ที่มาจากบทประพันธ์ของสุนทรภู่ เรื่อง พระอถัยมณี ตอน พระอภัยมณีพบนางละเวง ที่ว่า....ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร
ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
แม้เกิดในใต้ฟ้าสุธาธาร
ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
ม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรณพ
พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
แม่เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา
เชยผกาโกสุมปทุมทอง
เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่
เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง
ขอติดตามทรามสงวนนวลละออ
เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป ....และบทเพลงนั้นก็คือ ...http://www.youtube.com/watch?v=8vnPJjSJ0ds

GoodKoy : ชอบบทนี้ของสุนทรภู่ค่ะ
๏ ถึงหน้าวังดังหนึ่งใจจะขาด คิดถึงบาทบพิตรอดิศร
โอ้ผ่านเกล้าเจ้าประคุณของสุนทร แต่ปางก่อนเคยเฝ้าทุกเช้าเย็น
พระนิพพานปานประหนึ่งศีรษะขาด ด้วยไร้ญาติยากแค้นถึงแสนเข็ญ
ทั้งโรคซ้ำกรรมซัดวิบัติเป็น ไม่เล็งเห็นที่ซึ่งจะพึ่งพา
จะสร้างพรตอตส่าห์ส่งส่วนบุญถวาย ประพฤติฝ่ายสมถะทั้งวสา
เป็นสิ่งของฉลองคุณมุลิกา ขอเป็นข้าเคียงพระบาททุกชาติไปฯ

Pomme Pomme : ป้อมชอบอันนี้ของ Goodkoy มากเลย

เคยหมอบใกล้ได้กลิ่นสุคนธ์ตลบ
ละอองอบรสรื่นชื่นนาสา
สิ้นแผ่นดินสิ้นรสสุคนธา
วาสนาเราก็สิ้นเหมือนกลิ่นสุคนธ์ฯ

GoodKoy : ชอบบทนี้จ้าป้อม
กลางไพรไก่ขันบรรเลง ฟังเสียงเพียงเพลง ซอเจ้งจำเรียงเวียงวัง
ยูงทองร้องกระโต้งโห่งดัง เพียงฆ้องกลองระฆัง แตรสังข์สังสดาลขานเสียง
กะลิงกะลางนางนวลนอนเรียง พระยาลอคลอเคียง แอ่นเอี้ยงอีโก้งโทงเทง
ค้อนทองเสียงร้องป๋องเป๋ง เพลินฟังวังเวง อีเก้งเริงร้องลองเชิง
ฝูงละมั่งฝังดินกินเพลิง คางแข็งแรงเริง ยืนเบิ่งบึ้งหน้าตาโพลง
ป่าสูงยูงยางช้างโขลง อึงคะนึงผึงโผง โยงกันเล่นน้ำคล่ำไป

Suchart : ขอตามไปอีกสักหนึ่งบท อันนี้ชอบตั้งแต่อยู่มัธยมแล้วหละ อ่านแล้วอย่ากลืนน้ำลายตามนะ กาพย์ เห่ชมเครื่องคาว (มิน่าหุ่นเลยกลายเป็นอย่างนี้เลยเรา ...

มัสมั่นแกงแก้วตา หอมยี่หร่า
ชายใดได้กลืนแกง แรงอยากให้ใฝ่ฝันหา
๏ ยำใหญ่ใส่สารพัด วางจานจัดหลายเหลือตรา
รสดีด้วยน้ำปลา ญี่ปุ่นล้ำย้ำยวนใจ
๏ ตับเหล็กลวกหล่อนต้ม เจือน้ำส้มโรยพริกไทย
โอชาจะหาไหน ไม่มีเทียบเปรียบมือนาง
๏ หมูแนมแหลมเลิศรส พร้อมพริกสดใบทองหลาง
พิศห่อเห็นรางชาง ห่างห่อหวนป่วนใจโหย
๏ ก้อยกุ้งปรุงประทิ่น วางถึงลิ้นดิ้นแดโดย
รสทิพย์หยิบมาโปรย ฤๅจะเปรียบเทียบทันขวัญ
๏ เทโพพื้นเนื้อท้อง เป็นมันย่องล่องลอยมัน
น่าซดรสครามครัน ของสวรรค์เสวยรมย์
๏ ความรักยักเปลี่ยนท่า ทำน้ำยาอย่างแกงขม
กลอ่อมกล่อมเกลี้ยงกลม ชมไม่วายคล้ายคล้ายเห็น
๏ ข้าวหุงปรุงอย่างเทศ รสพิเศษใส่ลูกเอ็น
ใครหุงปรุงไม่เป็น เช่นเชิงมิตรประดิษฐ์ทำ
๏ เหลือรู้หมูป่าต้ม แกงคั่วส้มใส่ระกำ
รอยแจ้งแห่งความขำ ช้ำทรวงเศร้าเจ้าตรากตรอม
๏ ช้าช้าพล่าเนื้อสด ฟุ้งปรากฏรสหื่นหอม
คิดความยามถนอม สนิทเนื้อเจือเสาวคนธ์
๏ ล่าเตียงคิดเตียงน้อง นอนเตียงทองทำเมืองบน
ลดหลั่นชั้นชอบกล ยลอยากนิทรคิดแนบนอน
๏ เห็นหรุ่มรุมทรวงเศร้า รุ่มรุ่มเร้าคือไฟฟอน
เจ็บไกลในอาวรณ์ ร้อนรุมรุ่มกลุ้มกลางทรวง
๏ รังนกนึ่งน่าซด โอชารสกว่าทั้งปวง
นกพรากจากรังรวง เหมือนเรียมร้างห่างห้องหวน
๏ ไตปลาเสแสร้งว่า ดุจวาจากระบิดกระบวน
ใบโศกบอกโศกครวญ ให้พี่เคร่าเจ้าดวงใจ
๏ ผักโฉมชื่อเพราะพร้อง เป็นโฉมน้องฤๅโฉมไหน
ผักหวานซ่านทรวงใน ใคร่ครวญรักผักหวานนาง ๚

Goodkoy : Suchart เด็กนักเรียนยุคนั้นน่าจะท่องได้ทุกคนค่ะ พอพี่มาเขียนย้ำ จำได้แค่ 2 บทแรกค่ะ

Pomme Pomme สมัย ก่อนจริงๆ ต้อง พ่อหลี พี่หนูหล่อ พ่อเขาชื่อหมอหลำ แม่ชื่อแม่หยา หยู่แพที่สำเหร่ เขาค้าผ้าไหม หม้อใหม่ๆก็ก็มี ดีหมี ดีหมูป่า หญ้าไซ หญ้าคา หน่องา และยาหมู่ 55555•

Patt : เมื่อท่านสุนทรทั้งหลายคุยกัน..มันจึงยาววววว

GoodKoy : Pomme Pomme เฮ้ย รู้เลยว่าเรียนยุคไหน ๕๕๕

GoodKoy : Patt Yeunchon เค้าเรียกศิษย์สำนักเดียวกัน

Pomme Pomme เอ้า...ก็เรากำลังคุยกันเรื่องภาษาไทยงัย เมื่ออักษรคุยกันมันก็ต้องขุดให้ลึก 55555
Pomme Pomme เอ หรือเราจะถอดความจากศิลาจารึกดี อิ อิ
Pomme Pomme จนตอนนี้ ก็ยังงว่า พ่อหลี กับพี่หนูหล่อเนี่ยะ เค้าเป็นอะไรกับ อีตาหมอหลำ

Pomme Pomme ...
เรือเอ๋ย เรือเล่น
สามเส้น เศษวา ไม่น่าล่ม
ฝีพายลง เต็มลำ จ้ำตะบม
ไปขวางน้ำ คว่ำจม ลงกลางวน
ทำขวางขวาง รีรี ไม่ดีหนอ
เที่ยวขัดคอ ขัดใจ ไม่เป็นผล
จะก่อเรื่อง เคืองข้อง หมองกมล
เกิดร้อนรน ร้าวฉาน รำคาญเอย.....

GoodKoy : จำไม่ได้ค่ะคุณนายป้อม รอพี่สุชาติมาช่วยก็แล้วกันนะ

Suchart : นึกขึ้นได้อีกบทนึง สมัยพี่ชั้นประถมเลยนะ เด็กยุคนี้คงไม่ได้เรียนแล้ว ... วิชาเหมือนสินค้า อันมีค่าอยู่เมืองไกล
ต้องยากลำบากไป จึงจะได้สินค้ามา
จงตั้งเอากายเจ้า เป็นสำเภาอันโสภา
ความเพียรเป็นโยธา แขนซ้ายขวาเป็นเสาใบ
นิ้วเป็นสายระยาง สองเท้าต่างสมอใหญ่
ปากเป็นนายงานไป อัชฌาสัยเป็นเสบียง
สติเป็นหางเสือ ถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยง
ถือไว้อย่าให้เอียง ตัดแล่นเลี่ยงข้ามคงคา
ปัญญาเป็นกล้องแก้ว ตรวจดูแถวแนวหินผา
เจ้าจงเอาหูตา เป็นล้าต้าฟังดูลม
ขี้เกียจคือปลาร้าย จะทำลายให้เรือจม
เอาใจเป็นปืนคม ยิงระดมให้จมไป
จึงจะได้สินค้ามา คือวิชาอันพิศมัย
จงหมั่นมั่นหมายใจ อย่าได้คร้านการวิชา

คุณ กระรอก : ขอ..บันดาล ลง บันได ด้วยค่ะ...

Pomme Pomme : บัดนั้น............................................พระยาพิเภกยักษี
เห็นพระองค์ทรงโศกโศกี................อสุรีกราบลงกับบาทา
ทูลว่าพระลักษณ์สุริยวงศ์.................ยังไม่ปลงชีวังสังขาร์
อันโมกขศักดิ์อสุรา..........................พรหมาประสิทธิ์ประสาไว้
ทรงอานุภาพฤทธิรุทร.....................ต้องใครจะฉุดนั้นไม่ไหว
แต่มียาคู่หอกชัย..............................ให้ไว้สำหรับแก้กัน
แม้นละไว้จนรุ่งราตรี.......................ต้องแสงพระระวีจะอาสัญ
ขอให้ลูกพระพายเทวัญ....................ไปห้ามพระสุริยันในชั้นฟ้า
อย่าเพ่อรีบรถบทจร..........................ข้ามยุคนธรภูผา
แล้วให้ไปเก็บตรีชวา........................ทั้งยาชื่อสังขรณี
ยังเขาสรรพยาบรรพต.....................ปรากฏอยู่ยอดคีรีศรี
กับปัญจมหานที...............................สรรพยาทั้งนี้มาให้ทัน
แม้นว่าได้บดชโลมลง......................องค์พระอนุชาไม่อาสัญ
จะดำรงคงชีพชีวัน..........................หอกนั้นก็จะหลุดขึ้นมา

GoodKoy : ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว แผ่นดินของเรา นี่แสนอุดมสมบูรณ์

บ้านเมืองราบคาบ ด้วยอานุภาพพ่อขุน- รามคำแหงค้ำจุน ให้ชาติไทยไพศาล

สร้างทำนาไร่ ทั่วแคว้นแดนไทย เราไถเราหว่านหมากม่วงหมากขาม หมากพร้าวหมากลาง พืชผลต่าง ๆ ล้วนงามตระการ

สร้างบ้านแปลงเมือง ให้เกียรติไทยลือเลื่อง ไปทั่วทุกถิ่นฐาน

จูงวัวไปค้า ขี่ม้าไปขาย ปวงราษฎร์ทั้งหลาย ได้อยู่เป็นสุขสำราญ

GoodKoy : จัดให้ตามคำขอค่ะ คุณ กระรอก
บันดาลลงบันได บันทึกให้ดูจงดี
รื่นเริงบันเทิงมี บันลือลั่นสนั่นดัง
บันโดยบันโหยไห้ บันเหินไปจากรวงรัง
บันทึกถึงความหลัง บันเดินนั่งนอนบันดล
บันกวดเอาลวดรัด บันจวบจัดตกแต่งตน
คำบันนั้นฉงน ระวังปนกับรอหัน

คุณ กระรอก : พระเจ้า!!!! เราอยู่ในยุคเดียวกันหรือนี่....มันยอดมาก....5555 ( แปลว่า...ชอบมากนะคะ...คริๆๆๆ)

คุณ กระรอก : ขอ ป. ปลา หายากด้วยค่ะ...

GoodKoy : มานึกดูคิดว่าทุกโรงเรียนสมัยนั้นพวกเราน่าจะได้ท่องกลอนก่อนกลับบ้านเหมือนๆ กันนะคะ ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถค้นในอากู๋กันได้หรอกค่ะ ๕๕๕

คุณ กระรอก : ท่าทางเราจะท่องอาขยานภาษาไทยตอนทำเวรเย็นเหมือนกันทุกโรงเรียนแน่ๆเลย...จำได้ ว่าตอนเรียนประถม...เวลาทำความสะอาดห้องตอนเย็น ต้องท่องพร้อม ๆ กัน แล้วสนุกมาก เพราะเสียงดังทุกห้องทั้งโรงเรียน


Suchart : เอ้าจัดให้กระรอก "ป.ปลานั้นหายาก ต้องลำบากออกเรือไป ขนส่งจากแดนไกล ใช้น้ำแข็งเปลืองน้ำมัน แช่เย็นก็เสียไฟ หุงต้มไซร้ก๊าซทั้งนั้น พลังงานต้องหมดกัน โอ้ลูกหลานจำจงดี"

คุณ กระรอก : ลืมไปว่าควรเหัวเราะเป็นเลขไทย...๕๕๕๕๕

คุณ กระรอก : มีความสุขจัง!!!

GoodKoy : วันนี้ไม่ได้เป็นแค่วันภาษาไทยแห่งชาติ จริงๆแล้วต้องเป็นวันภาษาไทยแห่งโลกด้วย เพราะมีเราชาติเดียวที่เป็นต้นแบบนะคะ

Suchart : เอ้าเมื่อกี้จัดให้เป็นอาขยาย ป.ปลา มาดูโฆษณานี่หน่อยคลายอารมณ์ต่อเนื่องกัน ...



ป ปลานั้นหายาก

คุณ กระรอก : รู้ใจจัง...กำลังนึกถึงอยู่พอดี..ขอบคุณ

Suchart : พี่นึกว่าพี่แก่ที่สุดในที่นี้แล้วนะ แต่ดูแต่ละคนจำได้มากขนาดนี้ อายุคงไม่น้อยกว่าพี่เสียละมั้ง เอาไปอีกบทนึง ระฆังดังเหง่งหง่าง ฆ้องใหญ่กว้างครางหึ่งหึ่ง
กลองหนังดังตึงตึง ตีกระดึงดังกริ่งกริ่ง
นักเลงร้องเพลงพลาง ตรงหน้าต่างไขว่ห้างหยิ่ง
เอาหลังนั่งเอียงอิง มือถือฉิ่งตีดังดัง
เด็กเด็กอย่าใหลหลง ดูเรื่องกง ก กาบ้าง
ดูไปตั้งใจฟัง เบื้องหน้ายังจะว่ากด ....ระฆังดังเหง่งหง่าง เป็นบทอาขยานสำหรับฝึกอ่านการสะกดแม่กง...

GoodKoy : คะเนดูจากอายุ ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนๆและน้องๆ อย่างไรก็ตามพี่สุชาติก็อาวุโสสุดในนี้ค่ะ ๕๕๕


Pomme Pomme : เออ บทระฆังเนี่ยะลืมไปเลย

Pomme Pomme : ปักเอ๋ย ปักษิน
นกขมิ้น เรื่อเรือง เหลืองอ่อน
ถึงเวลา หากิน ก็บินจร
ครั้นสายัณห์ ผันร่อน มานอนรัง
ความเคยคุ้น สกุณา อุตสาหะ
ไม่เลยละ พุ่มไม้ ที่ใจหวัง
เพราะพากเพียร ชอบที่ มีกำลัง
เป็นที่ตั้ง ตนรอด ตลอดเอย.......


Suchart : เจออีกอัน ชอบมากเป็นพิเศษ ใครจำได้ถือว่าอายุเท่าพี่แล้วกัน ...555......บทไหว้ครู ปฐม ก กา ๏ ๏

• นะโมข้าจะไหว้ วระไตรระตะนา ... ใส่ไว้ในเกษา วระบาทะมุนี
• คุณะวระไตร ข้าใส่ไว้ในเกษี ... เดชะพระมุนี ขออย่ามีที่โทษา
• ข้าขอยอชุลี ใส่เกษีไหว้บาทา ... พระเจ้าผู้กรุณา อยู่เกษาอย่ามีไภย
• ข้าไหว้พระสะธรรม ที่ลึกล้ำคำภีร์ใน ... ได้ดูรู้เข้าใจ ขออย่าได้มีโรคา
• ข้าไหว้พระภิกษุ ที่ได้ลุแก่โสดา ... ไหว้พระสกิทาคา อะระหาธิบดี
• ข้าไหว้พระบิดาไหว้บาทาพระชะนะนี ไหว้พระอาจารีย์ ใส่เกษีไหว้บาทา
• ข้าไหว้พระครูเจ้า ครูผู้เฒ่าใส่เกษา ... ให้รู้ที่วิชา ไหว้บาทาที่พระครู
• จะใคร่รู้ที่วิชา ขอเทวามาค้ำชู ... ที่ใดข้าไม่รู้ เล่าว่าดูรู้แลนา

• ไชยโยขอเดชะ ชัยชะนะแก่มารา ... ระบือให้ลือชา เดชะสามาไชยโย
• ไชยโยขอเดชะ... ... ... ... ชัยชนะแก่โลโภ

• กุมาระกุมารี ตะรุณีย์ที่เยาว์ไว ... จะฬ่อพอเข้าใจ ให้รู้จำคำวาที
• ว่าไว้ใน ก กา ก ข ขา อา อิ อี ... ว่าไว้ในเท่านี้ ที่พอได้ใน ก กา
• แต่พอให้รู้เล่า ที่ผู้เขลาเยาวะพา ... ได้ดูรู้แลนา กุมาราตะรุณี
• จะใคร่ได้รู้ธำม์ ที่ลึกล้ำจำไว้ดี ... ได้แน่แต่เท่านี้ ดีจำเอาเบาใจครู
• จะว่าแต่ฬ่อๆ ว่าแต่พอฬ่อใจดู ... ว่าไว้ได้พอรู้ ดูว่าเล่าเอาใจใส่

๏ ๏จากหนังสือปถม ก กา หัดอ่าน ๏ ๏

หนังสือเรียนสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น

Pomme Pomme : อันนี้มันบท ก กา ใช่หรือเปล่า


GoodKoy : ไกรกร่างยางยูงสูงระหง ตลิงปลิงปริงประยงค์
คันทรงส่งกลิ่นฝิ่นฝาง
มะม่วงพลวงพลองช้องนาง หล่นเกลื่อนเถื่อนทาง
กินพลางเดินพลางหว่างเนิน
เห็นกวางย่างเยื้องชำเลืองเดิน เหมือนอย่างนางเชิญพระแสงสำอางข้างเคียง
เขาสูงฝูงหงส์ลงเรียง เริงร้องก้องเสียง
สำเนียงน่าฟังวังเวง
(กาพย์เรื่องพระไชยสุริยา)


Pomme Pomme ของ Goodkoy จำได้แม่นเลยล่ะ
คุณ กระรอก : แฟนคลับกรุณาติดตามอย่างใกล้ชิด....จะมาเรื่อย ๆ จนหมดแรงกันไป๕๕๕๕

GoodKoy : ก่อนไป ฝากกาพย์พระไชยสุริยา " แม่กก" นะคะ
เดี๋ยวจะกลับมาท้าดวลใหม่ค่ะ

ขึ้นกกตกทุกข์ยาก แสนลำบากจากเวียงไชย
มันเผือกเลือกเผาไฟ กินผลไม้ได้เป็นแรง
รอนรอนอ่อนอัษดงค์ พระสุ่ริยงเย็นยอแสง
ช่วงดังน้ำครั่งแดง แฝงเมฆเขาเงาเมรุธร
ลิงค่างครางโครกครอก ฝูงจิ้งจอกออกเห่าหอน
ชะนีวิเวกวอน นกหกร่อนนอนรังเรียง
ลูกนกยกปีกป้อง อ้าปากร้องซ้องแซ่เสียง
แม่นกปกปีกเคียง เลี้ยงลูกอ่อนป้อนอาหาร

คุณ กระรอก : รวมเล่มไปเลยครับ...พี่ๆน้องๆ

Pomme Pomme : อันนี้จำได้ไม่หมด

พระฟังความพราหมณ์น้อยสนองถาม
จึงเล่าความจะแจ้งแถลงไข
อันดนตรีมีคุณทุกอย่างไป
ย่อมใช้ได้ดังจินดาค่าบุรินทร์
ถึงมนุษย์ครุฑาเทวราช
จตุบาทกลางป่าพนาสิน
แม้นปี่เราเป่าไปให้ได้ยิน
ก็สุดสิ้นโทโสที่โกรธา
ให้ใจอ่อนนอนหลับลืมสติ
อันลัทธิดนตรีดีหนักหนา
ซึ่งสงสัยไม่สิ้นในวิญญา
จงนิทราเถิดจะเป่าให้เจ้าฟัง

Pomme Pomme : เสียดายจังต้องไปทำงานและ

GoodKoy : ต่อจากป้อม

ชนใดไม่มีดนตรีกาล
ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก
อีกใครฟังดนตรีไม่เห็นเพราะ
เขานั้นเหมาะคิดกบฎอัปลักษณ์
ฤๅอุบายเล่ห์ร้ายขมังนัก
มโนหนักมืดมัวเหมือนราตรี
อีกดวงใจย่อมดำสกปรก
ราวนรกเช่นกล่าวมานี่
ไม่ควรใครไว้ใจในโลกนี้
เจ้าจงฟังดนตรีเถิดชื่นใจ

พระราชนิพนธ์แปล ในรัชกาลที่ ๖ (จากต้นฉบับของ วิลเลี่ยม เช็กเปียร์)

คุณ กระรอก : จำได้แค่ บาทเดียว

แค่วันนี้เป็นวันภาษาไทยแห่งชาติ พี่น้องผองเพื่อนของฉันก็พากันย้อนวัยไปสู่วัยเยาว์อันสดใส
ค้นกาพย์กลอนมาประชันกันอย่างสนุกสนานค่ะ


ความคิดเห็น
    เพิ่มความคิดเห็น
    *Username :
    *Password :
      
    ข้อตกลงการใช้งาน
    • ห้ามเสนอข้อความหรือเนื้อหาอันเป็นการวิพากษ์วิจารณ์หรือพาดพิงสถาบันพระมหากษัตริย์และราชวงศ์
    • โปรดงดเว้นการใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย หมิ่นประมาท หรือสร้างความแตกแยกในสังคม
    • ห้ามเสนอข้อความหรือเนื้อหาอันเป็นสิ่งที่เกี่ยวข้องกับสิ่งผิดกฎหมายหรือศีลธรรมอันดีของสังคม
    • ไม่อนุญาตให้โฆษณาขายสินค้าหรือเผยแพร่ธุรกิจจำพวกธุรกิจเครือข่าย หรือ MLM
    • ทุกความคิดเห็นและการตั้งกระทู้ถูกส่งขึ้นระบบ Blog โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งทางเว็บไซต์มิได้มีส่วนตรวจ สอบหรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ดังนั้น ความคิดเห็นของสมาชิก จึงไม่เกี่ยวข้องกับผู้ดำเนินการเว็บไซต์และไม่ สามารถนำไปอ้างอิงทางกฎหมายได้
    • ทีมงานเว็บมาสเตอร์ขอสงวนสิทธิ์ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น